Ανδρικό πρότυπο -Μεγαλώνοντας χωρίς πατέρα

http://i.dailymail.co.uk/

Ιδού η κατάσταση πως έχει. Είμαι μονογονέας – χήρα με ένα αγοράκι 3 χρονών. Είμαστε κολλητοί, αυτοκόλλητοι σχεδόν. Τα πάντα τα κάνουμε μαζί, παρακολουθεί τις κινήσεις συνεχώς βλέπει , παρατηρεί, ρωτάει , μαθαίνει. Τι βλέπει όμως;

Βλέπει την μαμά του δηλαδή μια γυναίκα που ντύνεται, βάφεται,πλένει, σιδερώνει, μαγειρεύει κλπ. Βλέπει πως λειτουργεί και πως κινείται μια γυναίκα.Οι απαντήσεις που παίρνει  στις απορίες του έχουν να κάνουν με την γυναικεία οπτική .

Δυστυχώς απουσιάζει η αντρική οπτική των πραγμάτων από την ζωή του. Αν και μένω με τους δικούς μου, ο παππούς δυστυχώς και θα έλεγα ότι λειτουργεί ακριβώς “ως πρότυπο”. Και κυρίως φαίνεται αυτή η έλλειψη που έχει όταν είμαστε με φίλους, συγγενείς που είναι άντρες. “Ηλεκτρίζεται” αν μπορώ να το πω από την ομιλία τους , από το πως λειτουργεί ένας άντρας, πως συμπεριφέρεται.

 ” Όταν ο πατέρας απουσιάζει, το πρότυπό του μένει κενό και αφήνεται στο παιδί ν’ ανακαλύψει στα τυφλά την έννοια της ανδρικής του ταυτότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα αγόρια να γίνονται ευάλωτα στη μίμηση στερεοτυπικών ανδρικών συμπεριφορών, όπως αυτές διαμορφώνονται από τη νοοτροπία της κοινωνίας (σκληρές, επιθετικές και βίαιες συμπεριφορές) κρατώντας ουσιαστικά μια ψυχική απόσταση aπό τους άλλους, η οποία θα στέκεται εμπόδιο στη σχέση τους με τους άλλους” www.agalia.org.gr

Και ρωτώ τώρα σαν μάνα τι μπορώ να κάνω παραπάνω ώστε να μην πιάσουμε τα άκρα μεγαλώνοντας είτε να έχει το τζιτζίκι επιθετικές και πιο “αντρικές” συμπεριφορές ή πιο μαλθακές που θα παραπέμπουν σε γυναικεία συμπεριφορά;
Πως να καθοδηγήσεις ένα παιδί να ανακαλύψει την ανδρική του ταυτότητα όταν είμαι του αντίθετου φύλλου;
Πως να δώσεις σε ένα παιδί να καταλάβει ότι ναι μεν είμαστε “διαφορετική” οικογένεια αλλά ως αγοράκι δεν είναι διαφορετικό;

Δυστυχώς βγαίνουν τόσες έρευνες που ενισχύουν τους προβληματισμούς μου και τους φόβους μου. Όλες οι έρευνες δείχνουν πως τα αγόρια που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα είναι πιο “ευάλωτα” να αναπτύξουν παραβατικές συμπεριφορές ή και διαταραχές κοινωνικής συμπεριφοράς.

Δυστυχώς άλλη μια πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσω ως μητέρα μονογονέας.

No Comments

Leave a Reply