Θα βγαίνατε ραντεβού με τον εαυτό σας;

Ένα από τα προβλήματα των μονογονέων είναι ότι δυσκολευόμαστε πολύ να ξεκινήσουμε πάλι την ζωή μας , να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους,να βρούμε έναν σύντροφο.
Λογικό είναι να θέλουμε μια επανεκκίνηση στην ζωή μας. Αλλά πολλές φορές όσο και να θέλουμε, δεν καταφέρνουμε να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους ή να κάνουμε μια σχέση της προκοπής με αποτέλεσμα να απογοητευόμαστε και να τα παρατάμε.

Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ γιατί κάποιος θα ήθελε να βγει με εμάς; Και η ερώτηση δεν έχει να κάνει με το αν είμαι χωρισμένη,χήρα, με παιδί , χωρίς παιδί με όλα τα προβλήματα του κόσμου και άλλα τέτοια. Αν είμαι όμορφη ή άσχημη , χοντρή, ψηλή, κουτσή. Μιλάω για αυτό που εκπέμπουμε στους άλλους.Τι βγάζουμε προς τα έξω;

Ώρα για ένα τετ-α τετ με τον εαυτό μας τότε.Ας καθίσουμε λοιπόν μπροστά σε ένα καθρέφτη και ας προσέξουμε καλά αυτό που βλέπουμε. Θα βγαίναμε ποτέ ραντεβού με τον εαυτό μας;
Μας αρέσει αυτό που βλέπουμε;
Φαινόμαστε κουρασμένοι, απογοητευμένοι,προβληματισμένοι, ευδιάθετοι; Εμπνέουμε αισιοδοξία,νευρικότητα, απάθεια, κακομοιριά;
Εάν σε εμάς δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε, είναι δυνατόν να αρέσει σε κάποιον άλλο; Αν εμείς δεν υποστηρίξουμε τον εαυτό μας , το προϊόν δηλαδή εμάς,για να μιλήσω και με όρους αγοράς , υπάρχει περίπτωση να αγοράσει κανείς;  

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ.

Προσωπικά επειδή δεν έχω και πολλές ευκαιρίες για να βγαίνω και ειδικά μόνη μου , θέλω να τις περνάω με ανθρώπους που με κάνουν να αισθάνομαι καλά , που είναι χαμογελαστοί,που μπορώ να μιλήσω και να με ακούσουν, που δεν είναι μουρτζούθφληδες, μέσα στην γκρίνια για την ζωή που τα έφερε έτσι ή αλλιώς. Και φυσικά δεν θα έβγαινα με κάποιον που θα ήταν ατημέλητος και θα έστελνε μήνυμα ότι δεν τον ενδιαφέρει η ζωή και άλλα τέτοια ψυχοπλακωτικά που ακούμε πλέον συχνά πυκνά.

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα και να τα βάλουμε σε μια σειρά, μας αρέσει δεν μας αρέσει, κάποια πράγματα είναι έτσι στην ζωή μας.Ούτε και εμένα μου αρέσει η κατάστασή μου , χήρα με ένα παιδί και όλα τα υπόλοιπα , αλλά αυτό υπάρχει. Δεν υπάρχει κάτι άλλο.Όλοι είμαστε με πολλά προβλήματα φορτωμένοι.

Αλλά αυτό είναι , έτσι είναι . Ας το αποδεχτούμε για να πάμε παρακάτω.

Όσο δεν αποδεχόμαστε τις καταστάσεις και αναλωνόμαστε στο τι θα έπρεπε να γίνει και στο τι δεν έγινε πολύ απλά δεν ζούμε και τρωγόμαστε με τα σωθικά μας.Μιλάω εκ πείρας.

Οπότε ας κοιταχτούμε λίγο προσεχτικά στον καθρέφτη μας και ας αναρωτηθούμε πραγματικά αν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε, αν εμείς οι ίδιοι θα θέλαμε να κάνουμε παρέα με αυτόν τον άνθρωπο, με τον εαυτό μας.

Μήπως ήρθε η ώρα για αλλαγή στάσης ζωής;

No Comments

Leave a Reply