Κοινωνικός αποκλεισμός στους μονογονείς

Ως κοινωνικός αποκλεισμός έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για περιθωριοποιημένα άτομα, άτομα εξαρτημένα από ναρκωτικά, παρείσακτα, άτομα με ψυχολογικά προβλήματα και αναπηρίες. Γενικά για ανθρώπους που δεν θέλουμε να έχουμε δίπλα μας γιατί απλά μας χαλάνε την ζαχαρένια μας, το οπτικό πεδίο μας ή γιατί απλώς έτσι βρε αδερφέ με ενοχλούν.

Και αναρωτιέστε τώρα τι μάθημα κοινωνιολογίας σας κάνω!!
Λοιπόν μια ευπαθή ομάδα είναι οι μονογονείς – ανάμεσά τους και εγώ – διαζευγμένοι -ες , χήροι-ες , γυναίκες ή άντρες που έχουν παιδί χωρίς να είναι παντρεμένοι.Όλοι εμείς αποτελούμε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ομάδα ανθρώπων που δυστυχώς κινούμαστε στα όρια του κοινωνικού αποκλεισμού ή αν θέλετε ακόμα πιο σκληρά του ρατσισμού.
Πόσες φορές σε συναντήσεις μεταξύ φίλων σας υπάρχουν άτομα της παραπάνω ομάδας? Από καμία έως ελάχιστες φορές. Πως γίνετε να υπάρχουν τόσα διαζύγια  δηλαδή διαζευγμένοι – φέρνω αυτούς σαν παράδειγμα γιατί στατιστικά νομίζω είναι περισσότεροι –  αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο να μην υπάρχει κανένας στον κύκλο σας? Και δεν εννοώ να γνωρίζετε απλώς κάποιον αλλά να έχετε στενές σχέσεις να βγαίνετε μαζί τους να τους καλείτε στα σπίτια σας.
Φέρτε στο μυαλό σας τη λέξη χήρα , διαζύγιο , ανύπαντρη μητέρα όλες αυτές οι λέξεις  δεν σας φέρνουν κάτι άσχημο στο μυαλό?
Και επειδή αρκετά γενικολόγησα  πάω στο παρασύνθημα.
Μετά από τέσσερις μήνες που έγινε το μοιραίο αποφάσισα να αρχίσω να βγαίνω δειλά δειλά. Τι χαρά μπράβο , έτσι χειροκροτήματα από όλους , καλά κάνεις , να μην μένεις κλεισμένη στο σπίτι.Τι εννοεί όμως ο ποιητής? Απλά μπορείς να βγαίνεις με φίλους και να είσαι με παρέα αλλά στα σπίτια μας δεν μπορείς να έρχεσαι όταν είμαστε μαζεμένοι φίλοι και γνωστοί.
Κάνουμε γενέθλια δεν σε καλούμε , κάνουμε γιορτή “δεν σκέφτηκα να σε καλέσω γιατί δεν ήξερα αν ήθελες να είσαι με κόσμο!!! Βέβαια αν θέλεις από βδομάδα να κανονίσουμε να έρθετε με τον μικρό για ένα καφεδάκι να παίξουν τα παιδιά” 
Βλέπετε ο καφές πίνετε μόνο όταν δεν υπάρχει κόσμος στο σπίτι και βέβαια τα παιδιά μόνο τότε μπορούν να παίξουν.
 
Μου το έλεγε μια γνωστή η οποία είναι χωρισμένη και το ένιωσε και η ίδια στο πετσί της αυτόν τον αποκλεισμό ότι πλέον δεν θα με καλούν εύκολα στα σπίτια τους όταν θα είναι μαζεμένοι αλλά δεν το πίστευα. Και ιδού τα προφητικά λόγια βγαίνουν αληθινά!
Για εκτός σπιτιού είμαι μάλλον καλή αλλά για μέσα μάλλον τους χαλάω την αισθητική, τους μαυρίζω την ψυχή, μήπως σκέφτονται ότι θα ορμίσω στους άντρες τους δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ.
Παλαιότερα δεν θα έδινα σημασία σε κάτι τέτοια χαζά κάποιες φορές ίσως να προσπαθούσα κιόλας να τους δικαιολογήσω. Δυστυχώς όμως είμαι πλέον πολύ ευαίσθητη και με πληγώνουν όλα αυτά. Δεν υπάρχει λόγος να πληγώνομαι άλλο οπότε απλώς αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν πλέον – με συνοπτικές διαδικασίες.
Πρέπει να προστατέψω εμένα και το παιδί μου από τέτοιες καταστάσεις και δεν υπάρχει κάποιος λόγος να νιώθω τόσο  χάλια .Έχω άλλα πράγματα πιο σοβαρά που με πληγώνουν και δεν χρειάζομαι να μου δείχνει και ο περίγυρος μου πόσο δύσκολα θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα και πόσο μόνη μου θα είμαι.

 

No Comments

  • Μαμά Κουκουβάγια Βέρα December 10, 2012 at 12:24 pm

    Λυπάμαι που βιώνεις κάτι τέτοιο, είναι σκληρό όντως. Νομίζω βέβαια ότι στους πραγματικά αγαπημένους φίλους δεν θα πρέπει να το συναντάς. Εννοείται ότι είσαι ακόμα μέλος της παρέας, δεν καταλαβαίνω προς τι ο αποκλεισμός..

    Reply
  • Μήτσιου Αντιγόνη December 10, 2012 at 9:29 pm

    Αυτό το εννοείται ότι είμαι ακόμα μέλος της παρέας είναι μάλλον πλασματικό. Και εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω αλλά δυστυχώς μου συμβαίνει.Αλλά όπως φαίνεται λίγο πολύ όλοι οι μονογονείς το βιώνουμε.

    Reply
  • Eleni Bouchli December 19, 2012 at 8:45 am

    Αντιγόνη, μην χάνεις την ελπίδα σου. Η άνθρωποι είναι σκληροί, ειδικά με τον πόνο του άλλου. Είναι νωρίς ακόμα. Μπορεί να σκέφτονται ότι έχεις πένθος, και δεν θέλεις να πας. Δεν ξέρω τι να πω… Μακάρι να μπορέσεις να ξαναφτιάξεις τη ζωή σου με κάποιον άλλον άντρα. Είναι νωρίς ακόμα αλλά στο εύχομαι.

    Reply

Leave a Reply

%d bloggers like this: