Φόβος και ανασφάλεια

Εδώ και καιρό ψάχνω τα λόγια για να γράψω για αυτά τα δύο συναισθήματα που μας κατακλύζουν εμένα και το τζιτζίκι.

Από την στιγμή που έμεινα μόνη μου παλεύω με αυτά τα δύο συναισθήματα . Με τον φόβο για το τι θα γίνει αν εγώ …. , τι γίνεται με το αύριο , πως θα τα καταφέρω. Μια μόνιμη ανασφάλεια όταν δεν έχεις να στηριχθείς κάπου , όταν και οι δικοί σου δεν σε στηρίζουν και αντιθέτως κάνουν ότι μπορούν για να σε σπρώξουν παρακάτω, όταν άνθρωποι επιλέγουν να μην είναι μέρος της ζωή σου , όταν δεν έχεις κάποιον να σου κρατήσει το χέρι σφιχτά και απλώς να σου πει ότι όλα θα πάνε καλά.

Από την άλλη ένα παιδί που έχασε πριν καλά καλά προλάβει να γνωρίσει τον πατέρα του, που έχασε μαζί με αυτόν και άλλους συγγενείς – γιατί εγώ είμαι έτσι ή αλλιώς –  που έχασε την ισορροπία του και την ασφάλειά του.

Συναισθήματα ακατανόητα που μπερδεύουν το τζιτζίκι που δεν μπορεί να καταλάβει γιατί “εξαφανίστηκε” ο μπαμπάς του . Προσπαθώ να μιλάω για τον θάνατο με το παιδί όταν έχει απορίες δηλαδή που πήγε ο μπαμπάς, γιατί πέθανε,που σε εμάς  μπορεί να ακούγονται μακάβρια αλλά για ένα παιδί είναι απλώς ανεξήγητα πράγματα και δημιουργούν πολλές απορίες.

Όλα αυτά συν του ότι στο σπίτι μου δεν επικρατεί ηρεμία επιτείνουν την ανασφάλεια και τον φόβο του μικρού και φυσικά και την δική μου.Και όσο εγώ δεν μπορώ να ηρεμήσω και φοβάμαι για το αύριο τόσο ο μικρός αισθάνεται αυτή την ανασφάλειά μου. Αν και για να πω την αλήθεια και να κουκουβαγίσω τα έχουμε καταφέρει μια χαρά μέχρι εδώ και ειδικά το τζιτζίκι μου.

Και το μόνο που ζητάω πλέον είναι λίγη ηρεμία και λίγη σιγουριά για να μπορώ να τα μεταδώσω στον μικρό. Που έχει και δικαιολογημένα τον φόβο μήπως και εγώ φύγω κάποια στιγμή, μην χαθώ.
Δεν είναι λίγες οι φορές που στο πρόσωπό του αναγνωρίζω τον φόβο, την αγωνία και την ανάγκη του για προστασία.

Και φοβάμαι ακόμα περισσότερο για τον φόβο αυτό που του τον  μεταδίδω και αρχίζει και γίνεται φαύλος κύκλος.Τον παρατηρώ όταν κοιμάται που τις περισσότερες φορές είναι τόσο ήρεμος και γαλήνιος και αναρωτιέμαι τι να έχει μέσα στο μυαλουδάκι του.

Το μόνο που θα ήθελα είναι να μπορούσα να πάρω όλη αυτή την ανασφάλεια και τον φόβο μακριά , να  μπορούσα σε μια στιγμή να εξαφανίσω όλα αυτά τα περίεργα και άσχημα που μπορεί να αισθάνεται και να του χαρίσω μια πιο ήρεμη ζωή.

No Comments

Leave a Reply