Η μαμά αρχίζει να γίνεται γυναίκα

Λοιπόν ήρθε η ώρα μου όπως φαίνεται.Ο διακόπτης είναι πάλι στη θέση On. Έχω τρελή διάθεση , γελάω , τραγουδάω , χορεύω ( προς στιγμή μόνο μέσα στο σπίτι μην με περάσουν και για τρελή).
Έτσι ξαφνικά ένα ωραίο πρωινό ξύπνησα με εντελώς άλλη διάθεση βάζοντας πίσω ότι στραβό ανάποδο έχει γίνει όλο αυτόν τον χρόνο. Και η πρώτη σκέψη είναι ότι πλέον ξαναζώ , ξαναρχίζω.

Δεν ξέρω τι έγινε ή πως έγινε και γιατί έγινε τώρα αλλά το μυαλό μου πλέον βγήκε από τη φάση χήρα και είναι πλέον στη φάση γυναίκα.Και εδώ αρχίζει το πολύ ωραίο. Ξαφνικά θυμήθηκα ότι είμαι γυναίκα και πρέπει να με προσέχω και πολύ μάλιστα.

Είναι  2,5 χρόνια που είμαι μαμά και όπως όλες οι μαμάδες του κόσμου προτεραιότητα μας είναι το παιδί , το νοικοκυριό και όλα όσα μας κάνουν να είμαστε πολλές φορές υστερικές από το άγχος , την κούραση και την πίεση.Ξεχνάμε την γυναικεία φύση μας και επικεντρωνόμαστε στις ανάγκες των άλλων. Και ξαφνικά ξυπνάμε ένα πρωί κοιτιώμαστε στο καθρέφτη και δεν αναγνωρίζουμε ποιες είμαστε. Τις περισσότερες φορές ατημέλητες , με τρελό μαλλί και κάτι μαύρους κύκλους που φτάνουν μέχρι το πάτωμα από την αϋπνία και την κούραση και αναρωτιόμαστε ποια είναι αυτή απέναντί μας.

Πως είναι δυνατόν η μητρότητα αυτό το υπέρτατο δώρο που σχεδόν όλες οι γυναίκες προσπαθούν να το έχουν να σε φτάνει σε αυτό το σημείο; Πως γίνεται και ξεχνάμε ή μάλλον να παρατάμε τον εαυτό μας στο όνομα της μητρότητας και της συζυγικής ζωής;

Δεν ζω σε άλλον πλανήτη είμαι μητέρα, εργαζόμενη και μόνη. Αλλά πάνω από όλα είμαι γυναίκα και πλέον σκοπεύω να διεκδικήσω ξανά αυτόν τον ρόλο. Βαρέθηκα να είμαι στην μιζέρια και να κοιτιέμαι στον καθρέφτη και να μην με αναγνωρίζω. Δεν είμαι αυτή εγώ , δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω και το βασικότερο θέλω να το αλλάξω και θα το αλλάξω. Ναι, υπάρχουν προβλήματα που δεν έχω λύσεις ακόμα και κάθε μέρα τα βλέπω μπροστά μου αλλά πλέον τα βλέπω με άλλο μάτι. Ποιος άνθρωπος δεν έχει προβλήματα; Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε με περισσότερα ή λιγότερα προβλήματα.

Καλή η μητρότητα και ο έρωτας, γιατί για έρωτα μιλάμε με το παιδί, αλλά τζιτζίκι μου όλα και όλα.Η μαμά είναι και γυναίκα πρέπει να αναστηλωθεί, τελεία και παύλα. Κουράστηκα να ασχολούμαι μόνο με σένα. Θέλω να μπορώ να κοιτιέμαι στο καθρέφτη και να με θαυμάζω – είμαι και ψώνιο και μου αρέσει, πως να το κάνουμε!

Τόσος μεγάλος είναι ο ενθουσιασμός μου που την μία στιγμή είμαι για βόλτα και την άλλη στιγμή είναι μέσα σε ινστιτούτο αισθητικής και είμαι και 100 χιλιόμετρα εκτός σπιτιού ( βλέπετε δεν έχω κανέναν να μου κρατήσει το παιδί εντός περιοχής οπότε και εγώ ξενιτεύομαι.)

Όπως φαίνεται και το τζιτζίκι μου όχι απλώς “συμφωνεί” με αυτήν την αλλαγή της μαμάς αλλά χαίρεται . Έχει αλλάξει και η δικιά του ψυχολογία. Μάλλον και ο ίδιος ως αντρούλης δεν θέλει να βλέπει την μαμά σε χάλια . Όταν η μαμά είναι καλά είναι και το παιδί έτσι δεν είναι;

Τελικά καλή μητρότητα αλλά ακόμα καλύτερη είναι η διάθεση της μαμάς που καλώς ή κακώς πρέπει να έχει ηθικόν ακμαιότατον. Ακόμα καλύτερα η μαμά  πρέπει να είναι γυναίκα και κάποιες φορές ίσως να πρέπει να είναι πρώτα γυναίκα και μετά μαμά.

No Comments

Leave a Reply