Οικονομικές καταστάσεις τρέλας ή αλλιώς πως γίνεσαι τσιγκούνης.

.
Τι πάω να μιλήσω ή μάλλον να γράψω η δόλια η μάνα! Για τα οικονομικά.
Χαχα,  η πονεμένη ιστορία όλων των Ελλήνων που προσπαθούμε όσο μπορούμε να ξεχνάμε τα χάλια μας γιατί είμαστε ένα βήμα πριν το εγκεφαλικό.

Φαντάσου τώρα από εκεί που τα έβγαζες πέρα καλούτσικα και μπορούσες να συντηρήσεις και το παιδάκι σου μια χαρά,  αρχίζουν τα δύσκολα. Κάτι τα έξοδα για φαγητό αυξάνονται κάτι μια μείωση μισθού ή μια απόλυση και παθαίνεις τον νευρικό κλονισμό και το εγκεφαλικό.
Και σε ποιον να απευθυνθείς για βοήθεια! Στον άντρα σου που το «έκοψε» για άλλη γη, για άλλα μέρη, στους γονείς σου που ουσιαστικά δεν υπάρχουν, σε άλλους συγγενείς που την έχουν κάνει με ελαφρά πηδηματάκια;

Και αρχίζεις τότε να βγάζεις ξύγκι από την μύγα ή αλλιώς να γίνεσαι κάτι σαν Σκρούτζ  και μπαίνεις στην ζώνη της οικονομικής τρέλας.

Και γίνεσαι ο αρχιτσιγκούναρος . Γιατί έχεις και την ευθύνη και για ένα πεντάχρονο. Προσωπικά έξοδα κομμένα μέχρι νεοτέρας. Ξέρετε να πάρω καμιά μπλούζα ή κανένα παπούτσι ,κομμωτήριο , καμιά κρέμα προσώπου και όλα αυτά κομμένα.
Και εκτός από τα βασικά τα μηνιαία που μπορείς σχετικά να προϋπολογίζεις τσουπ να σου και το έκτακτο.  Να ένας γιατρός , να τα γενέθλιά μας, να ένα εισιτήριο για κινηματογράφο ,η μπάνκα πάλι στο αέρα. Σε παίρνουν τηλέφωνο για να βγεις για κανέναν καφέ που τόσο πολύ ανάγκη έχεις να δεις φίλους και να ξεσκάσεις και σφίγγεται το στομάχι σου πως θα δώσεις τα 3 ή 4 ευρώ για τον καφέ!
Τις περισσότερες φορές τελικά τα πράγματα βγαίνουν πέρα γιατί δεν έχεις και άλλη επιλογή και νιώθεις σαν υπερήρωας. Έχεις καταφέρει το ακατόρθωτο! Να καταφέρεις να ζεις δυο ανθρώπους με το τίποτα τραβώντας από εδώ και από εκεί μέχρι να ξεχειλώσεις τα λεφτά.
Και ακριβώς εκείνη την στιγμή που νιώθεις ότι έχεις κατακτήσει την κορυφή του κόσμου αρχίζει η παράνοια της ανασφάλειας για το τι μέλλει γενέσθαι.
Αν χάσω την δουλειά μου , και αν γίνει το ένα και αν γίνει το άλλο;
Και σφίγγεις και άλλο το ζωνάρι. Και γίνεσαι ακόμα πιο τσιγκούνης μήπως και καταφέρεις και βάλεις κανένα φράγκο στην άκρη για κανέναν γιατρό ή για κάποια δραστηριότητα.

Πόσο όμως να το σφίξεις όταν βλέπεις ότι έχεις φτάσει σχεδόν στην τελευταία τρύπα της ζώνης;

 

 

No Comments

Leave a Comment