www.mynewfamily.gr

Η γνωριμία με τον καινούριο μπαμπά

Το μεγαλύτερο άγχος στην δημιουργία της οικογένειας μας, της νέας μας μεικτής οικογένειας ήταν η αντίδραση του τζιτζικιού. Ο φόβος μεγάλος για τις αντιδράσεις του , για το αν θα δεχόταν την νέα κατάσταση, για το αν θα αποδεχόταν τον τότε σύντροφό μου και νυν άντρα μου ως μέλος της οικογένειάς μας και ως μπαμπά.

Διαβάζαμε και δύο για χίλιες δυο ιστορίες αλλά και άρθρα ψυχολόγων για το πως να προσεγγίσουμε το θέμα και δυστυχώς η αίσθηση που μας άφηναν δεν ήταν και πολύ θετική. Στα περισσότερα διαβάζαμε ότι τα πράγματα θα ήταν δύσκολα, ότι θα υπάρχουν αντιδράσεις ίσως και μεγάλες που θα μας έκαναν και εμάς ως ζευγάρι να αντιμετωπίσουμε πρόβλημα. Και ο χειρότερος εφιάλτης μου ήταν ο μικρός να αντιδράσει πολύ αρνητικά. Δυστυχώς και το λέω τώρα αν ήταν να διαλέξω ανάμεσα στην σχέση μου και στο παιδί , θα διάλεγα το παιδί.

Με τέτοια ψυχολογία λοιπόν αποφασίσαμε για την πρώτη συνάντηση. Εγώ ο μικρός και ένας “φίλος μου” όπως είχα πει για πρώτη φορά. Θα πηγαίναμε βόλτα στην παραλία στην Θεσσαλονίκη και μετά θα πηγαίναμε για φαγητό. Και επειδή ήμουν σίγουρη ότι το τζιτζίκι θα με ρωτούσε γιατί να πάμε όλοι μαζί για φαγητό, σκέφτηκα το παραμύθι ότι:

” ο φίλος μου ήταν μόνος του και δεν είχε παρέα και θα ήταν κρίμα να φάει μόνος του “

Μετά τις απαραίτητες συστάσεις ξεκινήσαμε την βόλτα μας στην παραλία. Καθίσαμε και φάγαμε και όλα πήγαν καλά. Γυρίσαμε στο σπίτι και συνεχίσαμε το πρόγραμμά μας χωρίς κάποια ερώτηση ή κάποιο παρατράγουδο. Και κάπως έτσι συνέχισε η γνωριμία μας . Βόλτες, γέλια και όλα πήγαιναν μια χαρά. Καμιά σχέση με τα σενάρια που κάναμε στο μυαλό μας. Ξεκινήσαμε και Σαββατοκύριακα να μένουμε μαζί και κάναμε και διακοπές. Μπροστά του για ένα διάστημα ούτε αγκαλιαζόμασταν ούτε τίποτα , ήμασταν σε απόσταση ασφαλείας. Ήρθε όμως και αυτό. Εκεί βγήκε λίγο η ζήλια. Είτε με τραβούσε είτε ερχόταν και με αγκάλιαζε με δύναμη και γκρίνιαζε.  Αλλά το έβλεπα στα ματάκια του ότι περνούσε καλά, ένιωθε ασφάλεια . Τα παιδιά έχουν πολύ μεγάλη διαίσθηση και αντιλαμβάνονται πολύ γρήγορα τα πράγματα. Καταλάβαινε ότι ήμουν καλά ότι περνούσαμε καλά όλοι μαζί!

Ήμασταν πλέον τρεις. Δεν το είχε ξαναζήσει! Δεν είχε νιώσει να τον αγαπούν και να τον προσέχουν τόσο δύο άνθρωποι. Και κάπου εκείνο το διάστημα άρχισα να του εξηγώ τι ακριβώς ήταν αυτός ο νέος “φίλος μου”. Ένας άνθρωπος που με αγαπάει και τον αγαπώ , διαφορετικά από ότι αγαπούσα εκείνον και θα ήταν ωραίο να μέναμε όλοι μαζί.

Η έννοια της αγάπης όμως για ένα παιδί δεν μπορεί να έχει πολλές διαστάσεις. Είναι μια και ολοκληρωτική. Ειδικά στην δική μας περίπτωση που το τζιτζίκι μου είχε μάθει πως η μαμά αγαπά μόνον εκείνον και κανέναν άλλον.Και ξεκίνησε ένας μαραθώνιος να προσπαθώ να εξηγήσω ότι η αγάπη που νιώθω για τον φίλο μου είναι τελείως διαφορετική από την αγάπη που νιώθω γι’αυτόν, για το αγοράκι μου. Συζήτηση και πάλι συζήτηση με παραδείγματα για το πως είναι να είμαστε οικογένεια, πως είναι να είμαστε όλοι μαζί και πως θα είναι να μείνουμε μαζί.

Απλώς χρειαζόταν χρόνο για να επεξεργαστεί όλες αυτές τις πληροφορίες και τις αλλαγές που γινόντουσαν. Χρόνος και συζήτηση. Και μόλις χαλάρωσε και η μαμά από το πολύ άγχος, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πιο ομαλά και όλοι φόβοι μας και τα αρνητικά που σκεφτόμασταν άρχισαν να εξαφανίζονται. Τελικά για ακόμη μια φορά είχα επικεντρωθεί τόσο σε όσα διάβαζα παρά στην πραγματικότητα. Έκανα δηλαδή τα πράγματα πιο περίπλοκα στο μυαλό μου χωρίς να υπάρχει λόγος.

Και κάπως έτσι ξεκίνησε η δημιουργία της νέα μας οικογένειας και ήρθε στην ζωή μας ο καινούριος μας μπαμπάς. 

 

 

4 Comments

  • Callie June 12, 2017 at 10:05 am

    Πόσο χαίρομαι για εσάς δεν λέγεται! Το προσέγγισες πολύ καλά το θέμα αλλά νομίζω ότι κι ο καινούργιος σας μπαμπάς ήταν πολύ σωστός! Οπότε πως να μην είναι το παιδί χαρούμενο και μην νιώθει ασφάλεια; Μπράβο σας!

    Reply
    • Mitsiou Antigoni June 12, 2017 at 4:47 pm

      Σε ευχαριστώ πολύ. πραγματικά μετά από όσα περάσαμε ήταν το τελευταίο ψυχοφθόρο βήμα , για μένα μόνο, το πως θα δέσουμε σαν οικογένεια.και σίγουρα ο καινούριος μας μπαμπάς βοήθησε με την στάση του. Ευτυχώς είμαστε και οι δύο της συζήτησης οπότε όλα τα λύνουμε!

      Reply
  • ΠΟΠΗ ΚΙΣΣΑ June 13, 2017 at 1:45 pm

    Τα παιδιά Αντιγόνη μου αντιλαμβάνονται καλύτερα από εμάς ποιος τα αγαπάει πραγματικά… μάλλον ο σύντροφος σου του έδωσε αληθινή αγάπη για αυτό και τον δέχτηκε! Να είστε πάντα ευτυχισμένοι!!

    Reply
    • Mitsiou Antigoni June 13, 2017 at 2:48 pm

      Σε ευχαριστώ πολύ Πόπη. Εδώ είναι που μπορούμε να πούμε ότι η αγάπη όλα τα νικά!

      Reply

Leave a Reply

%d bloggers like this: