Θα γίνω μπαμπάς

Μια αγορομάνα εκπαιδεύεται # 5 – Όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαμπάς

Οι εκπλήξεις ως αγορομάνα και ως μονογονέας συνεχίζονται.

Το τζιτζίκι είναι ταγμένο όπως φαίνεται σε τρελές ατάκες. Μάλλον τρελές είναι για μένα γιατί αν το καλοσκεφτείς έχουν πολύ λογική βάση. Αφού περάσαμε από την φάση όταν μεγαλώσω θα σε παντρευτώ  – δεν έχουμε ξεμπερδέψει εντελώς –συνεχίζουμε σε νέες αποκαλύψεις και σε νέα εκπαιδευτικά προγράμματα από το τζιτζίκι. Γιατί ως γνωστόν όσο ζεις μαθαίνεις.

Και όπως πάντα ενώ είμαστε χαλαροί και πάμε βόλτα συζητώντας για τον Μακουίν και τα χελονονιτζάκια και τι τούρτα θέλει για τα γενέθλιά του κλπ κλπ , ήρθε και η ώρα των μεγάλων αποκαλύψεων για τον επαγγελματικό του προσανατολισμό.

Μαμά ξέρεις τι θα γίνω όταν μεγαλώσω;

Και περιμένεις να ακούσεις κάτι σε αστυνομικό, σε γιατρό κάτι τέλος πάντων  που να καθορίζει επάγγελμα. Αλλά όχι κυρία μου. Το μυαλό του τζιτζικιού φτάνει παραπέρα.

Όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαμπάς.

Και ψάχνεις μέσα στην παιδική αθωότητα του μυαλού του να καταλάβεις τι είναι ακριβώς αυτό που θέλει να γίνει και αυτό που θέλει να πει. Γιατί η έννοια μπαμπάς δεν υπάρχει για εμάς. Δεν υπάρχει το στήριγμα μέσα στην οικογένεια, δεν υπάρχει η οικογενειακή ατμόσφαιρα γύρω από το τραπέζι , δεν υπάρχουν οι ατελείωτες ώρες παιχνιδιού με φωνές και πάλη όπως όταν έχεις μπαμπά. Συνήθως τα αγοράκια προσπαθούν να αντιγράψουν συμπεριφορές του μπαμπά , τον τρόπο που μιλάει ακόμα και την στάση του σώματος και να τους αρέσουν πράγματα που αρέσουν και στον μπαμπά τους. Αλλά το τζιτζίκι τι να μάθει και να μιμηθεί και από ποιον;

Και εκεί αρχίζεις να βλέπεις πως κάποια πράγματα αρχίζουν και λείπουν πραγματικά από την ζωή του και αρχίζει και το νιώθει και ο ίδιος .Και τα πράγματα αρχίζουν λίγο και μπερδεύονται. Γιατί ενώ τα αγοράκια έχουν πρότυπο την αντρική φιγούρα ο δικός μου έχει πρότυπο εμένα και πως λειτουργώ εγώ. Η πατρική φιγούρα, το αντρικό πρότυπο, η αγκαλιά και το χαμόγελο του μπαμπά , η σιγουριά που δίνει η αντρική παρουσία απουσιάζουν. Και μάλλον αρχίζει και αντιλαμβάνεται ότι κάτι λείπει από εμάς σαν οικογένεια. Λείπει το επιπλέον πόδι , το επιπλέον χέρι ,η επιπλέον στήριξη. Γιατί όπως είπε και ίδιος όταν μεγαλώσει και γίνει μπαμπάς θέλει να με προσέχει και να με βοηθάει και να πηγαίνει το παιδί στο σχολείο.

 

in dad

https://500px.com/embed.js

Και όλο αυτό με κάνει να νιώθω λίγη. Ναι μεν προσπαθώ αλλά δεν φτάνει. Είμαι μπαμπάς και μαμά αλλά η παιδική ψυχούλα χρειάζεται και κάτι άλλο που να μην είναι μόνο « σαν μπαμπάς».

Αλλά όπως και να έχει θα έχω κάποιον να με προσέχει και θα με βοηθάει και ας μην είναι σύντροφος, φίλος,συγγενής. Θα είναι το αγόρι μου , η παντοτινή αγάπη μου. (Πάλι κουκουβαγίζω)

 

No Comments

  • Little Box of Luv April 28, 2016 at 10:02 pm

    Τώρα σε βρήκα και θα σε διαβάσω μονορούφι νομίζω έτσι Μεγάλη Πέμπτη! Μονογονέας και αγορομάνα και εγώ και ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο έιναι να είσαι και τα δύο. Να σου πω όμως οτι δεν χρειάζεται να το κάνεις. Η ιδιότητα μας σαν μάνες είναι αρκετή νομίζω και δεν χρειάζεται να παριστάνουμε και τους μπαμπάδες. Θα βρουν το αντρικό πρότυπο κάπου αλλού. Εμένα νομίζω το βρήκε στον παππού. Είναι μικρός ακόμα όμως για να καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει μπαμπάς την στιγμή που δεν τον έχει ζήσει καθόλου. Νομίζω την λέξη μπαμπάς την λέει όπως θα φωνάξει κάποιον με το όνομα του!
    Αυτά για πρώτη φορά και είμαι σίγουρη θα τα λέμε πολύ συχνα μεσω των μπλοκ μας τουλάχιστο!

    Reply
  • antigonimitsiou May 4, 2016 at 2:59 pm

    Σε ευχαριστώ πολύ για την στήριξή σου. Το θέμα είναι που θα βρούνε αντρικό πρότυπο αν δεν υπάρχει μέσα στο σπίτι ή στον περίγυρο; Πάντως το τζιτζί μου μου φαίνεται να “κολλάει” όταν υπάρχει άντρική παρουσία γύρω του που του δείχνει και ενδιαφέρον.Η ιστορία θα δείξει πάντως πς θα πορευτούμε.

    Reply

Leave a Comment