πεζοπορία και αναβάσεις στον Όλυμπο

Πεζοπορία και αναβάσεις στον Όλυμπο – Πως ξεκίνησα

Η νέα ζωή στο χωριό ήταν για μένα μια μεγάλη αλλαγή όχι μόνο για το ότι μετακομίσαμε από την πόλη στο χωριό. Αυτή η μετακόμιση ήταν πραγματικά μια νέα αρχή και μια ευκαιρία να ξεκινήσω νέες δραστηριότητες. Ζω πλέον κάτω από τον Όλυμπο , ένα βουνό που με μάγεψε και το λάτρεψα. Φυσικό λοιπόν ήταν για μένα να αρχίσω να το εξερευνώ . Μια νέα δραστηριότητα , χόμπι, πείτε το όπως θέλετε λοιπόν, πεζοπορία και αναβάσεις στον Όλυμπο έχουν ξεκινήσει.

Ξυπνάω κάθε μέρα και βλέπω τον Όλυμπο. Κινούμαι  και ζω κάτω από το βουνό των θεών. Ότι και να κάνω πλέον υπάρχει συνεχώς η εικόνα του Ολύμπου. Είχε αρχίσει να γίνεται κάτι σαν εμμονή  να ανέβω, να περπατήσω στα μονοπάτια του, να εξερευνήσω την φύση.

Το να ξεκινήσεις όμως να ανέβεις στο βουνό μόνος χωρίς να ξέρεις που πας , που  σε οδηγεί το μονοπάτι και πόσο δύσκολο όπως έχω ξαναπεί είναι απαγορευτικό . Και φυσικά ας μην ξεχνάμε ότι ανάλογα και με την φυσική κατάσταση του καθενός επιλέγεις διαδρομή.

Πριν μετακομίσω στο χωριό ο οργανισμός μου, μου είχε δείξει ότι πλέον η καθιστική ζωή, δουλειά γραφείου και η χρήση του υπολογιστή ότι δεν ήταν και στην καλύτερη δυνατή. Μόνιμους πόνους στην πλάτη και το δεξί χέρι σχεδόν σε αχρηστία για 2 μήνες από πόνο. Φανταστείτε ένα δεξιόχειρα να δουλεύει στο υπολογιστή με το αριστερό χέρι! Οι οδηγίες του γιατρού ήταν σαφείς. Εκτός από φυσιοθεραπείες και φάρμακα έπρεπε πάση θυσία να αποβάλλω όσο το δυνατόν γινόταν το άγχος και να ξεκινήσω γυμναστική. Το να αποβάλεις το άγχος δυστυχώς είναι κάτι που δεν γίνεται πατώντας έναν διακόπτη. Και ειδικά με τους ρυθμούς που λειτουργείς στην πόλη. Για γυμναστική τα πράγματα δυσκόλευαν γιατί δεν είχα που να αφήσω το τζιτζίκι. Να μην τα πολυλογώ βρήκα την λύση και ξεκίνησα ορθοσωμική. Τα αποτελέσματα εκπληκτικά και μέσα σε ένα μήνα είδα πολύ μεγάλη διαφορά. Οι πόνοι σταμάτησαν και ένιωθα το σώμα μου καλύτερα.

Μετακομίζοντας στο χωριό είχα την ευκαιρία όλα αυτά να τα αλλάξω. Οι ρυθμοί έπεσαν και μπόρεσα και ξεκίνησα το περπάτημα σιγά σιγά. Και εκεί κατάλαβα πόσο κλειδωμένο ήταν το σώμα μου. Πήγαινα το τζιτζίκι στο σχολείο και γυρνούσα στο σπίτι πιασμένη.Τα πόδια και η πλάτη πονούσαν. Με τον καιρό όλα αυτά πέρασαν και ήμουν για το επόμενο βήμα.

Να ξεκινήσω πεζοπορία και γιατί όχι και αναβάσεις στον Όλυμπο.

Το πρώτο που έπρεπε να κάνω ήταν να βρω κάποια ομάδα, κάποιον σύλλογο που να ασχολείται με αναβάσεις και πεζοπορία στον Όλυμπο. Θεωρούσα ότι στην περιοχή θα δραστηριοποιούνταν πολλοί σύλλογοι και θα μπορούσα εύκολα να βρω κάποιον και ειδικά στο Λιτόχωρο. Για κάποιον που δεν έχει ξανά ασχοληθεί με το άθλημα και δεν έχει και ιδιαίτερες επαφές στην περιοχή  όπως εγώ ήταν λίγο δύσκολο. Το internet πήρε φωτιά και επιτέλους τα είχα καταφέρει! Ένα μήνυμα και ήταν αρκετό να ξεκινήσω τις εξερευνήσεις μου.

Πρωινό ξύπνημα την Κυριακή και ξεκινάμε! Ακόμα κάτι “παράλογο” για μένα. Να βάλω ξυπνητήρι Κυριακάτικα και να σηκωθώ  ήταν ανήκουστο ! Και όμως έγινε και αυτό . Μικρά βήματα , μικρές αλλαγές και ένιωθα πιο κοντά στον στόχο μου. Να γνωρίσω το βουνό των θεών από κοντά. Χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα τι να πάρω μαζί μου , τι μπορεί να συναντήσω και ποιοι είναι οι άνθρωποι με τους οποίους θα πάω, ξεκίνησα.

Πρώτη απόπειρα λοιπόν ήταν ανάβαση λοιπόν γιατί δεν πήγα να ξεκινήσω και από τα πολύ απλά. Μια διαδρομή πανέμορφη όπως και όλος ο Όλυμπος. 4,5 ώρες διαδρομή μέσα στο δάσος! Με μια φύση να με αποζημιώνει για την απόφασή μου. Ένα βουνό που σε παρασύρει με τους μύθους του. Και ναι κατάφερα να κατακτήσω ένα μικρό κομμάτι από τους μύθους του. Κόπωση, ιδρώτας  και οι σφυγμοί να ανεβαίνουν γρήγορα.

πεζοπορία και αναβάσεις στον Όλυμπο

πεζοπορία και αναβάσεις στον Όλυμπο

Η κατάβαση ίσως πιο επώδυνη από την ανάβαση, τα πόδια να γλιστράνε και να τρέμουν από την κούραση. Αλλά όλη εμπειρία είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω. Το να είσαι μέσα στην φύση, να ανακαλύπτεις την φύση και το βουνό και να γνωρίζεις νέους ανθρώπους μέσα από όλο αυτό είναι ανεκτίμητο. Μια δόση υπερηφάνειας και ικανοποίησης που κατάφερα τον στόχο μου . Να ξεκινήσω να μπαίνω στα “άδυτα” του βουνού.

Τι κέρδισα; Ένιωσα μέρος του βουνού, είδα και ένιωσα την φύση, κόπιασα για να δω τις ομορφιές του και με αντάμειψε ,γνώρισα ανθρώπους που έχουν πάθος με την φύση και τον Όλυμπο , που έχουν αγάπη για το βουνό, έμαθα για το βουνό. Και ένιωσα ότι αυτό το μέρος είναι πλέον κομμάτι μου που πρέπει να το προστατεύσω όπως μπορώ.

Νέες εμπειρίες, νέα μονοπάτια ,νέες διαδρομές και νέες εξερευνήσεις με περιμένουν. Και όλα αυτά σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μου.

 

No Comments

Leave a Reply