Η ευθύνη της ευθύνης

Μια από τις “χαρές” της μητρότητας είναι και οι ευθύνες που έχεις. Οι γονείς έχουν εξ’ ολοκλήρου την ευθύνη για τα παιδιά τους και ειδικά όταν αυτά είναι μικρά για την υγεία τους,την διαπαιδαγώγησή τους για όλο τους το είναι. Όλο αυτό και μόνο να το σκεφτεί κάποιος μοιάζει ένα τεράστιο βάρος.Και δεν είναι μόνο τα καθημερινά, είναι η τεράστια ευθύνη που έχεις για την διαμόρφωση ενός μέλλοντος μέσα από αυτό.Και όλοι τρέχουμε ,ψάχνουμε, διαβάζουμε για να μπορέσουμε να “αποδώσουμε” καλύτερα σε αυτόν τον ρόλο , τον ρόλο του γονέα.

Και ένας λόγος για να παντρευτείς ή να συζήσεις και να κάνεις παιδιά είναι για να μοιράζεσαι όλες τις ευθύνες.Είναι σαν να υπάρχει ένας άνθρωπος με δύο πόδια που στηρίζεται σε αυτά.Όταν όμως ένας από τους δύο γονείς για τον οποιοδήποτε λόγο αποχωρήσει – διαζύγιο , θάνατος – τότε μένεις να στηρίζεσαι σε ένα πόδι και να προσπαθείς να ισορροπήσεις.

Γίνεται όμως να ισορροπήσεις καλά σε ένα μόνο πόδι; Έχεις μια τεράστια ευθύνη αλλά κανέναν να την μοιραστείς και πολλές φορές ούτε να συζητήσεις. Και εκεί την ευθύνη την νιώθεις μεγαλύτερη γιατί όλες οι αποφάσεις είναι δικές σου και είναι και αποφάσεις που επηρεάζουν την ζωή ενός άλλου και μάλιστα του παιδιού σου που θέλεις το καλύτερο.

Εκεί είναι η κυριότερη δυσκολία όταν είσαι μονογονέας ότι φέρεις και το νιώθεις καθημερινά στο πετσί σου  όλη την ευθύνη.Από την στιγμή που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί τρέχεις να προλάβεις , να καλύψεις , να αποφασίσεις από το πιο μικρό – τι να φορέσει σήμερα που έχει κρύο – μέχρι τα πιο σύνθετα και πιο σκληρά – οικονομικά, σχέσεις με άλλους κλπ. Και στο τέλος της μέρας εκτός από την τρελή φυσική κούραση, έχεις μόνιμα μια εξάντληση από τις αποφάσεις που πρέπει να παίρνεις συνεχώς μόνος σου και μόνιμα .Και τα άγχη χτυπάνε κόκκινο και άντε να ηρεμήσεις.

Το χειρότερο είναι πως είσαι μόνιμα σε μια εγρήγορση που σου γίνεται συνήθεια και στο τέλος της ημέρας αφού έχουν κλείσει και τα φώτα πολλές φορές συνεχίζεις να είσαι στα κόκκινα και δεν μπορείς να ηρεμήσεις.Και περνάνε μπροστά σου σαν τρέλιερ κινηματογραφικής ταινίας ότι έκανες και αποφάσισες μέσα στην ημέρα και αναρωτιέσαι αν ήταν σωστά.Και μέσα σε όλα αυτά πρέπει να χαίρεσαι και να αισθάνεσαι και “ευλογημένος” γιατί έχεις ένα παιδί που είναι όλο σου το είναι.

Αλλά μήπως τελικά το παρακάνω και εγώ και απλώς όλη αυτή η τρέλα που έχει από μόνη της η λέξη μονογονέας μου έχει γίνει τέτοια συνήθεια ;

2 Comments

  • Μοναδικότητα και μονογονεϊκότητα | Inventivemommy April 13, 2016 at 1:54 pm

    […] Εμείς οι μονογονείς όπως και να το κάνουμε ξεχωρίζουμε μια και είμαστε ο μοναδικός γονιός σε μια οικογένεια. Καλούμαστε να παίξουμε πολλαπλούς ρόλους στην καθημερινότητα, γινόμαστε και μητέρα και πατέρας για να ανταπεξέλθουμε στα καθημερινά.Είμαστε αναγκασμένοι να δίνουμε  λύσεις και έχουμε την ευθύνη για τα πάντα όπως έχω ξαναγράψει – την ευθύνη της ευθύνης. […]

    Reply
  • Γάμος δεύτερη φορά -5 Λόγοι για τους οποίους ξαναπαντρεύτηκα | April 3, 2017 at 9:28 am

    […] και τα προβλήματα – όταν είσαι μόνος είναι πολύ βαρύ φορτίο . Άλλο να έχεις σχέση και να λειτουργείς σαν […]

    Reply

Leave a Reply

%d bloggers like this: